De opkomst van de hobbykip in Nederland legt een groeiend tekort in de veterinaire zorg bloot. Dierenarts Priscilla Zieltjens speelt daarop in met een praktijk die zich volledig richt op particuliere kippenhouders. Haar patiënten zijn geen productiedieren, maar gezelschapsdieren: kippen met namen, gehouden in achtertuinen en steeds vaker beschouwd als onderdeel van het gezin.
Hoewel exacte cijfers ontbreken, schatten sectororganisaties dat circa 160.000 huishoudens kippen houden. Vooral sinds de coronapandemie is deze groep gegroeid, gedreven door interesse in zelfvoorziening, educatie en dierenwelzijn. Tegelijkertijd sluit het bestaande zorgaanbod hier onvoldoende op aan. Vanwege bioveiligheidsregels zijn pluimveepraktijken doorgaans niet toegankelijk voor particulieren, terwijl gezelschapsdierenpraktijken vaak onvoldoende expertise hebben op het gebied van pluimvee.
Met haar ambulante praktijk voorziet Zieltjens in deze niche. Ze behandelt kippen aan huis en ziet een toenemende vraag naar specialistische zorg. Volgens haar weerspiegelt dit een bredere ontwikkeling binnen de diergeneeskunde, waarin verdere specialisatie zichtbaar is.
Tegelijkertijd signaleert zij structurele knelpunten, zoals een gebrek aan passende medicatie en beperkingen in regelgeving, onder meer rond vogelgriep. Ook waarschuwt zij voor misinformatie over behandelingen. De hobbykip ontwikkelt zich daarmee tot een serieuze patiëntcategorie, terwijl de veterinaire infrastructuur nog achterblijft.
Bron: Trouw
